History of Posters

Η ιστορία των κινηματογραφικών αφισών.

 

Στα τέλη του 19ου αιώνα, πραγματοποιείται η πρώτη δημόσια προβολή ταινίας σε οθόνη, στο Παρίσι. Η ανάπτυξη του κινηματογράφου από εκεί και έπειτα υπήρξε ραγδαία. Μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα προβάλλονται ταινίες για το κοινό σε όλες τις μεγάλες πόλεις της Ευρώπης.

Την ίδια περίοδο ο Jules Cheret, γάλλος ζωγράφος και λιθογράφος, εφευρίσκει νέους τρόπους στη λιθογραφική μέθοδο εκτύπωσης και το σχεδιασμό και έτσι συμβάλλει στο να ξεκινήσει μία νέα εποχή στο χώρο των αφισών. Πλέον οι αφίσες συνδιάζοντας έντονες χρωματιστές εικόνες με λίγες λέξεις και μεγάλες γραμματοσειρές αποτελούν ένα πολύ σημαντικό μέσο διαφήμισης το οποίο χρησιμοποιείται για την προώθηση όλων σχεδόν των προϊόντων και υπηρεσιών, συμπεριλαμβανομένου και του κινηματογράφου.

Τα πρώτα χρόνια, τα θέματα των αφισών εστίαζαν στα νέα τεχνολογικά επιτεύγματα της κινηματογραφικής βιομηχανίας. Τα στούντιο συνήθιζαν να αυτοδιαφημίζονται και να παρουσιάζουν τον εξοπλισμό που διέθεταν. Σιγά σιγά όμως, λόγω της ραγδαίας ανάπτυξης του κινηματογράφου, κατέστει αναγκαίο να διαφημίζεται κάθε ταινία ξεχωριστά. Μέχρι περίπου το 1910 κάθε στούντιο παρήγαγε αφίσες για τις ταινίες του σε διάφορα σχήματα και μεγέθη έως ότου τα μεγάλα στούντιο της εποχής αποφάσισαν να υιοθετήσουν ένα πρότυπο μέγεθος, το one sheet μεγέθους 27 x 41 ίντσες. Οι αφίσες one sheet τοποθετούνταν σε ειδικές θήκες στα θέατρα και απεικόνιζαν μία σκηνή από την ταινία που διαφήμιζαν, συνοδευόμενη από τον τίτλο, μία μικρή περίληψη και φυσικά το όνομα του στούντιο παραγωγής.

Ο σχεδιασμός των αφισών έμελλε πολύ σύντομα να αλλάξει. Με την πάροδο του χρόνου, οι ιδιοκτήτες των θεάτρων έχοντας κατανοήσει την επιτυχία που εξασφάλιζε η σωστή διαφήμιση για την προσέλκυση του κοινού, άρχισαν να επιζητούν πιο ευπαρουσίαστα διαφημιστικά υλικά. Έτσι, λόγω του ότι τα στούντιο επέμεναν στα συγκεκριμένα πρότυπα που ακολουθούσαν, άρχισαν να καταφεύγουν σε ανεξάρτητες λιθογραφικές εταιρίες οι οποίες κάλυπταν τις ανάγκες τους και με πολύ χαμηλότερο κόστος. Οι νέες αφίσες εκτός του ότι ήταν πιο όμορφες σχεδιαστικά, ήταν πολύ πιο οικονομικές και μπορούσαν να επαναχρησιμοποιηθούν. Παράλληλα με το σχεδιασμό ανετράπη άλλος ένας πολύ σημαντικός παράγοντας στον τρόπο προώθησης μίας ταινίας και αυτός είχε να κάνει με τους πρωταγωνιστές οι οποίοι δεν ήταν άλλοι από τους ηθοποιούς. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι μέχρι περίπου το 1910 τα στούντιο προσπαθούσαν να κρατήσουν τη φήμη των ηθοποιών στο σκοτάδι. Γνώριζαν ότι έτσι και γίνονταν διάσημοι οι οικονομικές απαιτήσεις τους θα εκτοξέυονταν. Κατόπιν όμως μιας πλειάδας γεγονότων που αποδείκνυαν το ενδιαφέρον του υποψήφιου κοινού για συγκεκριμένους ηθοποιούς, τα ονόματα των πρωταγωνιστών άρχισαν να εμφανίζονται σε όλες τις αφίσες απο εκείνη την εποχή και μετά.

Με τον καιρό οι ταινίες μεγάλωσαν σε διάρκεια και παράλληλα μεγάλωσαν και οι υποδομές των θεάτρων, συμπεριλαμβάνοντας νέους χώρους όπως τα λόμπι που ήταν χώροι υποδοχής

του κοινού. Τα θέατρα προσπαθούσαν να καλύψουν όλα τα κενά σημεία σε τοίχους, κολώνες και βιτρίνες. Έτσι έκαναν την είσοδό τους πολλά νέα πρότυπα αφισών όπως τα lobby cards που αναρτώνταν, όπως λέει και το όνομά τους, στα λόμπι και αποτελούνταν απο μία σειρά 6-8 καρτών δείχνοντας σε εικόνες την περίληψη της ταινίας και τα window cards που είχαν μέγεθος 14 x 22 ίντσες και μπορούσαν να καλύψουν κολώνες, βιτρίνες και άλλους κενούς χώρους στους τοίχους του θεάτρου.

Μεγαλύτερα μεγέθη επείσης έκαναν την είσοδό τους όπως τα three sheet μεγέθους 41x81 ίντσες και τα six sheet μεγέθους 81x81 ίντσες, τα οποία χρησιμοποιούνταν σε χώρους μέσα και έξω από το θέατρο, και ακόμα μεγαλύτερα όπως τα 24-sheet τα οποία μπορούσε κάποιος να τα δει από μεγάλες αποστάσεις και χρησιμοποιούνταν στους μεγάλους αυτοκινητόδρομους που είχαν αρχίσει και χτίζονταν εκείνη την εποχή. 

Λόγω της αποδεδειγμένα εξαιρετικής σημασίας των αφισών στο χώρο της διαφήμισης του κινηματογράφου, τα στούντιο ξεκίνησαν να συναγωνίζονται στο σχεδιασμό και την πρωτοτυπία των αφισών τους. Δεν δίσταζαν να ξοδεύουν τεράστια ποσά προσλαμβάνοντας διάσημους καλλιτέχνες για να αναλάβουν το σχεδιασμό τους. Το μεγάλο κόστος σχεδιασμού σε συνδιασμό με την ακριβή μέθοδο εκτύπωσης, τη λιθογραφική, συνέβαλλε στην παραγωγή περιορισμένου αριθμού αφισών εκείνη την εποχή. Περίπου το 1930 εφευρέθηκε μία νέα πιο οικονομική μέθοδος εκτύπωσης αφισών, η offset. Με τη λιθογραφική μέθοδο μπορούσε κάποιος να επιτύχει πιο έντονες αποχρώσεις, ενώ η offset απέδιδε πιο ακριβείς εικόνες και παράλληλα σήμανε και την είσοδο της φωτογραφίας στις αφίσες, η οποία αντικατέστησε σε μεγάλο βαθμό τη ζωγραφική. Μέχρι και το 1950 χρησιμοποιούνταν ταυτόχρονα και οι δύο αυτές μέθοδοι ενώ απο εκεί και έπειτα καθιερώθηκε ως μοναδική η offset.

Κατά τη διάρκεια των περασμένων ετών μέχρι τις μέρες μας, τα χαραστηριστικά των αφισών, κυρίως στον τομέα του σχεδιασμού, έχουν υποστεί ποικίλες αλλαγές. Ο τρόπος έκφρασης των καλλιτεχνών επηρεαζόταν πάντα από τις εκάστοτε κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες, καθώς και από τα διάφορα καλλιτεχνικά ρεύματα που έκαναν κάθε τόσο την εμφάνισή τους.  Μέχρι το 1990 πολλά από τα πρότυπα μεγέθη έχουν εξαλειφθεί ή χρησιμοποιούνται σπάνια. Το one sheet, ήταν ανέκαθεν το κυριότερο μέγεθος, το οποίο χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα με μία μικρή διαφορά στη διάσταση η οποία από 27X41 ίντσες εδώ και κάποια χρόνια έχει μετατραπεί σε 27x40 ίντσες. Οι νέες μέθοδοι εκτύπωσης και η διαφορά στα υλικά που χρησιμοποιούνται έχουν αλλάξει σημαντικά την εμφάνιση των αφισών. Οι σημερινές κινηματογραφικές αφίσες σίγουρα δεν αποπνέουν τη σπουδαιότητα των προγόνων τους, παρόλα αυτά εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται και να εξελίσσονται ολοένα και περισσότερο.

 

gallerytheimage.com

Member login

Connect
Sign in using Facebook

Request new password